80 гадоў таму Беларусь адсвяткавала першую пераможную вясну. Святкавалі са слязьмі на вачах, бо кожны трэці загінуў у пякельным агні вайны.
У мірны час на сельскіх і гарадскіх могілках сталі з’яўляцца помнікі, упрыгожаныя чырвонай зоркай: паступова пайшлі з жыцця ветэраны, якім пашчасціла вярнуцца з вайны. На жаль, цяпер некаторыя з іх па аб’ектыўных прычынах сталі нават безыменнымі. Для таго, каб вярнуць з гэтага часовага забыцця прозвішчы ўдзельнікаў Вялікай Айчыннай вайны, Гродзенская абласная арганізацыя Рэспубліканскага грамадскага аб’яднання “Белая Русь” і ўпраўленне адукацыі Гродзенскага аблвыканкама ініцыявалі патрыятычную акцыю “Чырвоная зорка Героя”. 80 чырвоных зорак, сімвалаў праекта, зроблены з самага чыстага крышталя майстрамі шклозавода “Неман”. Усе яны дастаўлены ў розныя куткі Гродзеншчыны, чатыры з іх — у Карэліцкі раён.
Першая такая зорка ўстаноўлена 26 красавіка на магіле ветэрана Вялікай Айчыннай вайны Астапа Максімавіча Расюкевіча, які пахаваны на вясковых могілках недалёка ад аграгарадка Малюшычы.
На ўрачыстым мітынгу сабраліся прадстаўнікі мясцовай улады, Малюшыцкага сельвыканкама, КСУП «Малюшычы», філіяла «Малюшыцкі Дом культуры», члены раённай арганізацыі ГА «Белая Русь».
Адкрыў мерапрыемства намеснік старшыні Карэліцкага райвыканкама, старшыня Карэліцкага раённага аддзялення Беларускай партыі «Белая Русь» Яўген Чычкан, які нагадаў пра сутнасць праекта. У Малюшычы прыехалі, каб ушанаваць памяць пра ветэрана вайны, прымацаваць Чырвоную зорку Героя да помніка ветэрана. Гэтая справа будзе прадаўжацца — пра подзвіг нашага народа ў гады Вялікай Айчыннай вайны трэба памятаць. Яўген Мікалаевіч выказаў словы падзякі жыхарам Малюшыцкага сельсавета — яны даглядаюць помнікі ветэранаў вайны.
Слова ўзяла загадчык дзяржаўнай установы адукацыі «Малюшыцкі дзіцячы сад», кіраўнік краязнаўчага музея ўстановы адукацыі Ала Уласевіч, якая паведала пра Астапа Максімавіча Расюкевіча. Ён нарадзіўся 31 мая 1912 года ў вёсцы Малюшычы ў сям’і селяніна-бедняка. Да 1942 года знаходзіўся пры бацьках на сельскай гаспадарцы. Затым за рэвалюцыйную дзейнасць судом польскай улады асуджаны на пяць гадоў заключэння. У 1937 годзе быў высланы з пагранічнай паласы ў раён Навагрудак-Ліда, дзе працаваў у памешчыкаў на сельскай гаспадарцы да прыходу Чырвонай Арміі ў Заходнюю Беларусь 17 верасня 1939 года. З устанаўленнем савецкай улады працаваў загадчыкам Карэліцкага ЗАГСа да пачатку савецка-нямецкай вайны. З моманту акупацыі немцамі раёна хаваўся на тэрыторыі Мінскай і Баранавіцкай вобласці да 28 мая 1942 года. Пасля чаго трапіў у партызанскі атрад Матросава, якому здаў 7 вінтовак і больш 3000 патронаў. Пасля смерці камандзіра атрада Матросава ў баі з нямецкімі акупантамі 17 ліпеня 1942 года каля вёскі Парэчча атрад прыняў на сябе Каменеў, які павёў атрад за лінію фронту. А з групай у колькасці 14 партызан засталіся ў Карэліцкім раёне і паступілі ў партызанскі атрад «Першамайскі», дзе знаходзіліся да злучэння з Чырвонай Арміяй. За час знаходжання ў «Першамайскім» быў камандзірам узводу з 7 лістапада 1943 года, камандзірам роты з 13 лютага 1944 года, намеснікам камандзіра атрада з 20 красавіка 1944 года да злучэння з часцямі Чырвонай Арміі 10 ліпеня 1944 года.
За доблесць і мужнасць, праяўленыя ў барацьбе з нямецкімі акупантамі, узнагароджаны ордэнам Чырвонай Зоркі (Указ Прэзідыума Вярхоўнага Савета Саюза ССР ад 15 жніўня 1944 года) і медалём «Партызану Айчыннай вайны І ступені».
У мірны час ветэран вайны займаў актыўную жыццёвую пазіцыю. 6 лютага 1948 года ў вёсцы Малюшычы быў створаны калгас імя Калініна. У арганізацыі калгаса актыўны ўдзел прымалі мясцовыя жыхары: Фёдар Казіміравіч Шэга, Уладзімір Ільіч Варабей, Аляксандр Мікалаевіч Расюкевіч, Астап Максімавіч
Расюкевіч. Першым старшынёй быў выбраны Астап Максімавіч Расюкевіч.
У 1949 годзе былі арганізаваны калгасы: «Новае жыццё» ў в. Сэрвач, імя Якуба Коласа ў в. Лукашын, імя Янкі Купалы ў в. Аколіца, «Борец» у в. Скорава, імя Мічурына ў в. Волца. У 1952 годзе ўсе гэтыя маленькія калгасы былі аб’яднаны ў адзін калгас. Па рашэнні агульнага сходу калгас быў названы імя Калініна, а старшынёй быў выбраны Астап Максімавіч Расюкевіч, які кіраваў да 1954 года. Памёр Астап Максімавіч 20 студзеня 2002 года.
Старшыня Малюшыцкага сельвыканкама Віктар Дзірвук выказаў словы ўдзячнасці прысутным за ўдзел у мітынгу, заклікаў памятаць мінулае, пажадаў мірнага неба над галавой.
Да помніка ветэрана вайны прымацавана Красная зорка Героя і ўскладзены кветкі.
Галіна СМАЛЯНКА
Фота Іны ЛЕЙКІ
